Kiuru colourwork sweater

 Aktualnie mam na drutach sweter Kiuru projektu Ronja Halalehto. Wzór jest darmowy i dostępny tutaj.  Ja użyłam innej włóczki niż podaje projektantka i musiałam trochę przeliczyć wzór. Użyta włóczka to merino 100 % w 100 g/ 250 m.

Dawno nie wrabiałam wzorów, ale ten sweter mnie zachwycil, inne rozpoczęte projekty leżą w koszykach i czekają na swój czas. 

Wyjątkową radość sprawia mi dzierganie tego projektu. 

Update: czas dziergania ok 3 tygodni. Wieczory długie, audiobooki koniecznym towarzyszem przy dzierganiu.

Wnuczka chciała przejąć we władanie sweter, niestety jest za duży, dużo za duży. Sweter dla niej już powstaje, podobny ale mniejszy i z uwzględnieniem pasji. 

MIĘTOWY KARDIGAN

Przez ponad cztery lata niepublikowania postów na blogu, powstało wiele projektów wełnianych. I nadal powstaje. Pamięć jest zawodna, szybko zapominam co udziergałam. Blog jest jednak miejscem, gdzie mogę wrócić i zerknąć w przeszłość. W przestrzeni komputera powoli odnajduję zdjęcia rzeczy które powstały w tym okresie. 

 

GDY WNUCZKA KOCHA KONIE

 Gdy wnuczka kocha konie to obraz konia wszędzie jej towarzyszy. Miłość do koni również znalazła odzwierciedlenie w produkcji Hobby Horse. Ania sama, bez niczyjej pomocy tworzy kolejne głowy koni.

Idąc tym tropem uszczęśliwiłam ją swetrem z haftem głowy konia.

Sweter jest dziergany reglanem od góry, tył przedłużony rzędami skróconymi.

Wzór głowy konia jest wyszyty krzyżykami a znaleziony na Pinterest. 

LETNIE SKARPETKI

Kiedy najlepiej dzierga się skarpetki? Oczywiście latem, upał na dworze, gorąc osłabia i na nic nie ma się siły. Ale ..... dziergać zawsze można i zawsze się chce. Zatem w upałach ponad 30 stopniowych po raz kolejny powstały skarpetki "Nordic inspiration" z książki "Around the world in knitted socks".

Zimową porą wełniane skarpetki najlepsze.
Pozdrówka.

KOŁOWIEC dla 9 latki

Sweter w formie koła dla 9-latki, szczuplutkiej, wykonanałam wg przepisu Doroty. 

Rozmiar mojego kolowca jest na wzrost 128cm. Początek robótki dokładnie tak jak podaje Dorota. Dalej dziergałam do momentu gdy koło osiągnęło 32 cm w swojej średnicy. Jest to potrzebna szerokość pleców. Na tej wysokości mam 24 oczka w jednej ósemce. I tu jest moment kiedy odkładam na zapasowy drut po 24 oczka na każdy z rękawów i nabieram 24 oczka na drut roboczy, powstaje dziura na rękaw. Podobnie wykonuję drugą dziurę na drugi rękaw. Które ósemki będą dziurami dla rękawów pokazuje Dorota. 

Pilnuję markerów by nadal oddzielały ósme części koła i dziergam dalej do momentu gdy „za dziurą” wysokość dalszej robótki będzie równa ciut mniej niż promień koła „do dziury”. W moim przypadku w jednej ósemce na tej wysokości mam 38 oczek. Teraz zaczynam robić plisę w okrążeniu z 15 oczek. Plisa wykonana jest ściegiem francuskim. Zaczynając plisę pilnuję by początek plisy wypadł w dolnej części kołowca. Szew łączący początek i koniec plisy wypadnie na dole. Na rękawy zbieram 24 oczka „żywe” z drutu pomocniczego i podbieram z dodanych w okrążeniu, mam na drucie 48 oczek + 2 dodatkowe likwidujące dziury pod pachą. Rękaw zwężyłam do 32 oczek zbierając oczka w równych odstępach. Dorabiam jeszcze pętelkę na guzik, przyszywam guzik i to wszystko. 

Włóczka do wykonania kołowca pozyskana ze sprucia swetra „z włosem”.

Podobny sweterek powstanie jeszcze w kolorze białym. Sweterek specjalnego przeznaczenia.

ZAWIJANIEC

Nazwa prawie jak dla ciasta. Ale to tylko sweterek bawełniany. Wzór zaczerpnięty z niemieckiej Sandry ale był również niedawno w jednej z polskich dziewiarskich gazetek.
Sweter zrobiłam dokładnie według wymiarów z gazetki, miał być rozmiar 40 ale jest tylko 36, Dla mnie za krótki, na siłę można go nosić do letnich sukienek lub koszulek na ramiączkach.

Sweter dziergany dwustronnym wzorem ażurowym co jest wręcz wskazane.
Początek robótki rozpoczyna się od ramienia przodu a potem według schematu do drugiego ramienia. W połowie przodu przekręca się robótkę
A poniżej inny przykład z netu

Niedawno powstała również kamizela ale będzie poprawka, Drażni mnie dłuższy tył, przy tej grubości nie ukłąda się dobrze. Być na grubszych drutach byłaby kamizela bardziej zwiewna.

Pozdrawiam cierpliwie zaglądających.